سیاست و فلسفه

IMG_2107

دکتر ابراهیمی دینانی در کتاب خرد گفتگو، از قول دکتر داوری اردکانی نقل می کند:
اگر کسی فلسفه نداند و نداند که چرا فلسفه می خواند، چه بسا که سیاست، او را در یک فلسفه ای قرار دهد.

جمله بسیار دقیقی است. در هر صورت باید در یک زمینی بازی کرد، یا خودمان انتخابش می کنیم، یا فکر می کنیم خودمان انتخابش کرده ایم.
جمله دکتر اردکانی میتواند محمولی برای موضوعات روزمره سیاسی اجتماعی باشد اما وقتی که قضایا عمیق تر شوند، این جمله به تمام ساحت هستی انسان تعمیم می یابد، البته بدون هیچ اما و اگری در دانستن یا ندانستن فلسفه و بدون دخیل بودن اهرم های قدرت سیاسی.
مولانا سخنی از این جنس دارد:
گوی منی و می دوی در چوگان حکم من
در پی تو همی دوم گرچه که می دوانمت
البته انگار از نگاه مولانا، تعمیم این قضیه از تمام ساحت وجود انسان هم فراتر رفته است چراکه گوینده این جمله خداوند است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *